Koşarak çıkıyorum yurttan, geç kaldım. Her perşembe olduğu gibi. Hoca hatırlamasa bari diyorum. Devamsızlığımda doldu dolacak. Durağa gidiyorum. Birkaç kişi kalmış, belli ki otobüsü kaçırdım diye düşünüyorum. Orda oturan amcaya otobüsü soruyorum ‘’5 dakikadan geçer yeğenim’’ diyor. Tam o sırada otobüs geliyor. Yine tepeleme insan dolu. Bulunduğum şehrin karakteristik özelliği bu, otobüslerinin içler acısı durumu. Devamını Oku »