Bir köy meydanı

Fi tarihinde.

Bizim terastan bakınca

Zühre’nin altında kalıyordu

Havası gibi sıcaktı insanı

Denizin doğusuna yakınca

Kendi halinde duruyordu.

Durunca gurup vakti önünde

Hiç acele etmeden güneş

Azar azar batıyordu

 

Güneşin önü kesildi bir gün

Köye bir canavar indi

Heyula büyüklüğünde

Çirkin, pis ve azgındı

Önüne geleni kapıp yedi

Kan içti doymak bilmedi

Köy meydanı, üzülme

Hayır suç sende değil

Belki de bu senin yazgındı.

10.01.2009
ebu hamid-istanbul

 

Anahtar Kelimeler: filistin şiiri, gazze şiiri

ebu hamid , 11/02/2009-18:25 Facebook'ta Paylas