bir tas yemek

bir tas yemek ve mutluluk

 

Son haftalarda, sıkça karşılaşır olduğum bir durum var. Ekonomik krizden ötürü mü oldu yoksa bana mı yeni denk gelmeye başladı bilemiyorum. Sokakta yürüyorsunuz. İşinize, evinize gidiyorsunuz. Yolunuzu birden biri kesiyor. Kadın ya da erkek farketmiyor. Bir dakikanızı alabilir miyim, bakar mısınız faslından sonra başlıyor:

“Kusura bakmayın rahatsız etmek istemezdim. Fakat yolda kaldım. Hiç param kalmadı. Bana bir yol parası verebilir misiniz.”

Adam bunları söylerken o kadar soğuk kanlı o kadar sakin ki şaşırıyorsunuz. Ama sizi ikna etmeyi başarıyor. Sağ cebinizde ne kadar varsa veriyorsunuz ve yolunuza devam ediyorsunuz.

“Neydi bu şimdi? Kandırıldım mı? Enayi mi oldum. Günahı boynuna,” derken bir başka gün müdürünüzün sürdüğü arabayla bir sokakta seyrediyorken bir kadın kesiyor önünüzü. Camı açıyorsunuz. Kadın, ağlama ve telaş pozisyonunda:Devamını Oku »